حواسمان به تصمیم های خوب نامرتبط هست؟

در باب تصمیم و تصمیم گیری هر چه بگوییم کم گفته ایم. تصمیم گیری هم مثل برنامه ریزی جزء آن دسته از مطالبی است که آنقدر درباره آن صحبت شده است که وقتی مجددا صحبتی درباره آن به میان می آید همگی به نشانه تایید سری تکان می دهند و به سراغ تصمیم های خودکه می روند، همان روال سابق را در پیش می گیرند و نتایج هم نزدیک به همان قبلی ها.

 

همه این مطلب را می دانیم که اگر بنا باشد موفقیت فردی که از نظر ما انسان موفقی است را بررسی کنیم به سراغ بررسی تصمیم های زندگی او می رویم و یا حتی سراغ نه هایی که گفته است.

 

من اما اگر قرار باشد چنین کاری بکنم ، به سراغ انتخاب هایش بین خوب و خوبتر می روم. آنجایی که خوب را به امید خوبتر کنار گذاشته و تمام استرس ها و نگاه اطرافیان را تحمل کرده است.

 

آنجایی که می توانسته مدیر یک واحد شود اما نه گفته تا به شرکت جدیدی برود، محیط های جدیدتری را تجربه کند و تجربیات بیشتری برای خود جمع آوری کند تا شاید فردایی نه چندان دور پست های بیشتر و بهتری به او پیشنهاد گردد.

 

فکر می کنم اما مهمتر از چیزی که بالا گفتم، این است که تصمیم های خوب نامرتبط را کنار بگذاریم.

 

همه می دانیم یادگیری خوب است. همه می دانیم که در جهان امروز به نفعمان است تا مهارت های مختلف را یاد بگیریم تا سبدی از مهارت ها تشکیل دهیم و به انسان با مهارت تری تبدیل شویم.

 

اما قورباغه را چه به یادگیری پرواز؟

 

خنده دار است نه؟

 

اما در عمل گاهی تصمیم هایی که ما در زمینه یادگیری می گیریم از این هم خنده دارتر است. خیال خودمان را هم اینگونه راضی می کنیم که بالاخره یادگیری است و از ندانستن آن که بهتر است.

 

غافل از اینکه خودمان را مشغول یادگیری مطلبی می کنیم که اگر درگیر آن نبودیم لااقل تلنگری به خودمان زده بودیم که آهای فلانی برو دنبال یادگیری مهارت های مرتبط.

 

تصمیم های خوب نامرتبط اتفاقا هیچ وقت هم صدای اعتراض دیگران را در نمی آورند و از این جهت هم ما را تحت فشا ر قرار نمی دهند. بالاخره تصمیم های خوبی هستند که مورد تایید همگان هستند و صدای کسی را در نمی آورند اما به من، جایگاه من، نیازهای حال حاضر یا آینده من و مسیر من مرتبط نیستند.

 

اصلا بدی شان به همین است. چراکه اگر صدای اعتراض دیگران را در می آوردند شاید تلنگری به ما در جهت اصلاح آنان زده می شد.

 

به نظرم، مرز بین تصمیم های خوب نامرتبط (به من)و تصمیم های خوب جهت دهنده(به من) ارزش هایی است که برای خودم تعریف کرده ام. برای فردی که ارزش های مشخصی ندارد، انتخاب تمام تصمیم های خوبِ در دسترس عالی است.

 

اما اگر ارزش های خود را بیرون کشیده باشیم و جایگاه خود را در این نظام هستی تبیین کرده باشیم که می خواهیم ولو کوچک اما چه کاری در این هستی انجام دهیم، انتخاب تصمیم های خوب نامرتبط سم کشنده ای است که ما را از مسیرمان آرام آرام دورتر خواهد کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *